The Mirror Has Two Faces, 1996 yapımı, Barbra Streisand'ın hem yönetmenliğini hem de başrolünü üstlendiği, romantik komedi ve dram unsurlarını başarıyla harmanlayan bir filmdir. Film, Columbia Üniversitesi'nde matematik profesörü olan, utangaç ve aşk hayatında sürekli hayal kırıklığı yaşayan Gregory Larkin'in (Jeff Bridges) hikayesini anlatır. Gregory, fiziksel çekiciliğin ilişkilerde yarattığı sorunlardan bıkmıştır ve 'fiziksiz' bir evlilik fikrini ortaya atar. Bu teklifi, kendisini fiziksel olarak çekici bulmayan, ancak zekasına ve kişiliğine hayran olduğu İngilizce profesörü Rose Morgan'a (Barbra Streisand) götürür. Rose, başlangıçta bu sıra dışı fikre şüpheyle yaklaşsa da, sonunda kabul eder. İlişkileri, derin bir dostluk ve entelektüel uyum üzerine kuruludur, ancak Rose zamanla Gregory'ye aşık olur ve bu tek taraflı duyguların karşılık bulmaması onu derinden yaralar. Film, aşkın doğasını, fiziksel çekicilik ile duygusal bağ arasındaki dengeyi ve kişisel dönüşümü inceler. Barbra Streisand, Rose karakterini hem komik hem de dokunaklı bir şekilde canlandırarak unutulmaz bir performans sergiler. Jeff Bridges ise katı, mantıkçı ve duygularından korkan Gregory'yi inandırıcı bir şekilde yorumlar. Lauren Bacall, Rose'un güçlü ve eleştirel annesi rolüyle filmde öne çıkan bir diğer isimdir ve En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu dalında Altın Küre kazanmıştır. Streisand'ın yönetmenliği, hikayenin duygusal derinliğini ve komedi zamanlamasını başarıyla yönetir. Marvin Hamlisch'in müzikleri filmin romantik ve dokunaklı atmosferini güçlendirir. The Mirror Has Two Faces, sıradan bir romantik komedinin ötesine geçerek, ilişkilerde güven, özgüven ve gerçek aşkın anlamını sorgulayan, izleyiciyi hem güldüren hem de düşündüren bir yapımdır. 90'ların klasikleşmiş filmlerinden biri olan bu yapımı, samimi hikayesi, güçlü oyunculuk performansları ve evrensel temaları için mutlaka izlemelisiniz.