Alfonso Cuarón'un yarı otobiyografik başyapıtı 'Roma', 1970'lerin başında Mexico City'nin Roma mahallesinde geçen dokunaklı bir aile ve hizmetçi hikayesini beyazperdeye taşıyor. Film, üst-orta sınıf bir ailenin evinde çalışan yerli hizmetçi Cleo'nun (Yalitza Aparicio) bir yıllık yaşamını, kişisel mücadelelerini ve aileyle kurduğu karmaşık bağları siyah-beyaz görsel şölene dönüştürüyor.

Yalitza Aparicio'nun ilk filminde sergilediği doğal ve içten performans, seyirciyi derinden etkiliyor. Marina de Tavira'nın canlandırdığı Sofia karakteriyle ailenin annesi, kendi evlilik sorunlarıyla boğuşurken Cleo'yla kurduğu ilişki, sınıf farklılıklarını aşan insani bir boyut kazanıyor. Cuarón'un kusursuz yönetmenliği, her kareyi titizlikle kompoze ederek dönemin sosyal ve politik atmosferini seyirciye hissettiriyor.

'Roma', sıradan görünen yaşamların olağanüstü anlatımıyla izleyiciyi içine çekiyor. Film, aşk, kayıp, dayanışma ve aidiyet temalarını işlerken, Meksika toplumunun sınıfsal gerçekliklerini yargılamadan yansıtıyor. Görsel olarak büyüleyici siyah-beyaz çekimler, ses tasarımındaki detaylar ve uzun plan sekanslar, Cuarón'un sinematik ustalığını kanıtlıyor.

Üç Oscar ödülü kazanan bu film, sadece bir aile draması değil, aynı zamanda dönemin Meksika'sının sosyal portresini çizen tarihi bir belge niteliği taşıyor. İzleyicilere, farklı hayatların kesişim noktalarında gelişen insanlık durumlarını düşünme fırsatı sunan 'Roma', modern sinemanın unutulmaz başyapıtları arasında yerini alıyor.