Andrey Tarkovski'nin 1975 yapımı 'Mirror' (Zerkalo), sinema tarihinin en kişisel ve şiirsel filmlerinden biri olarak kabul edilir. Film, kırklı yaşlarında ölmek üzere olan bir adamın zihninde gezinirken, çocukluğuna, annesine ve Sovyetler Birliği'nin yakın tarihine ait parçaları bir araya getirir. Olay örgüsünden ziyade duygu ve imgelerle ilerleyen yapım, geleneksel anlatı yapısını reddederek izleyiciyi bir rüya gibi saran bir deneyim sunar.

Tarkovski'nin kendi çocukluğundan ve ailesinden derin izler taşıyan film, oyuncu kadrosunda hem profesyonel oyuncuları hem de kendi aile üyelerini kullanmasıyla dikkat çeker. Margarita Terekhova'nın hem anne hem de eş rollerindeki performansı, filmin duygusal çekirdeğini oluşturur. Görsel olarak büyüleyici bir şölen sunan 'Mirror', doğa imgeleri, yavaş çekimler ve uzun planlarla Tarkovski'nin karakteristik stilini sergiler.

Film, sadece bir bireyin hafızasını değil, aynı zamanda savaş, kayıp ve nostalji gibi temalar aracılığıyla tüm bir ulusun kolektif bilinçaltını da yansıtır. İzlemek için sabır ve açık bir zihin gerektiren bu başyapıt, sinemanın bir anlatı aracı olmanın ötesine geçip bir şiir veya bir resim olabileceğini kanıtlar. Sanat sinemasına ilgi duyan her izleyicinin mutlaka deneyimlemesi gereken, zamanın aşındıramadığı bir eserdir.